|
UFERSTÀNDE,

Er esch wàhrhàftig uferstànde !
Der Mensch, dess Kend üs d’r Krepp,
Der Spander vun Lieb un Hoffnung
G’opfert fer d’Màcht un d’Ordnung.
D’Herrscher ewer d’Walt un d’Geister,
Hànn sich g’funde um ze geissle
Denne Dorn wie doo kràtzt
Àn ähre Ehr, Kron un Màcht.
Esch d’Hoffnung jetzt begràwe,
Het sinni Lieb dann kenn Senn ?
D’Junger hànn schlemmes erfàhre.
Esch Jesus gràd a Strohfier g’senn ?
Klein esch unsere Verstànd,
Unandlich Gottes Lieb,
Sinner Sohn het unser Harz
Met sinnem Fenger berährt.
Kenn Mensch kànn dess namme,
Un kenner kànn’s verstehn :
Gottes Wort esch ewig,
Wànn au d’Walt vergeht.
RUBY Georges
| Commentaire (0 Commentaire) |
Aucun commentaire
| Noter cette rubrique (Pas encore de note) |
|